Ze begreep precies wat ik bedoelde.
‘Mam, ik geef hem geen extra punten voor de liefde alleen omdat hij zijn werk heeft gedaan.’
‘Goed.’
‘Ik geef hem extra punten omdat hij frietjes voor me heeft meegenomen toen het restaurant ze was vergeten.’
‘Je hebt ook niet bepaald hoge eisen.’
‘Het waren fantastische frietjes, mam.’
⸻
Een jaar later trouwden ze.
Tijdens het huwelijksfeest danste Amanda een heel liedje lang.
Daarna nog een.
En vervolgens een derde.
Ik zat naast Robin en keek toe hoe ze onder Andrews arm ronddraaide.
‘Drie,’ fluisterde Robin.
‘Ik kan tellen.’
‘Zonder te gaan zitten.’
Ik kon geen antwoord geven.
Aan de andere kant van de zaal ving Andrew mijn blik op.
Hij herinnerde het zich ook.
Ik kon geen antwoord geven.
⸻
Bijna een jaar na hun huwelijk kwamen Amanda en Andrew zoals iedere zondag bij ons eten.
Amanda kwam binnen met een klein cadeautasje.
‘Voor mij?’ vroeg ik.
‘Technisch gezien wel.’
Binnenin lagen twee gebreide babysokjes.
Het ene was iets groter dan het andere.
Ik staarde ernaar.
‘Je kunt maar beter een paar weekenden vrijhouden, oma.’
Ik stond zo snel op om naar haar toe te gaan dat ik bijna mijn stoel omverduwde.
‘Ben je zwanger?’
‘Elf weken.’
Ik sloeg mijn armen om haar heen.
Robin omhelsde ons allebei.
‘Je bent zwanger?’
Een paar minuten lang vulden stemmen onze keuken.
Vragen.
Tranen.
Amanda lachte omdat ik haar nu al vroeg wanneer ze was uitgerekend en welk wiegje ze had uitgekozen.
Toen zei ze: ‘Als het een jongen wordt, hebben we een naam bedacht.’
Andrew verstijfde.
Als het een jongen wordt, hebben we een naam bedacht.
Ik merkte het op omdat iedereen verder gewoon doorging met waar hij mee bezig was.
Amanda pakte een van de sokjes op.
‘Eigenlijk vind ik Thomas een mooie naam.’
Andrews vork tikte tegen zijn bord.
Een klein geluidje.
‘Naar mijn vader,’ legde Amanda uit.
Hij keek haar aan.
‘Misschien.’
Naar mijn vader.
Zijn stem klonk niet zoals gewoonlijk.
Amanda merkte het niet.
Ik wel.
Andrew had zijn eten niet aangeraakt.
Het servet zat strak tussen zijn handen geklemd en was helemaal ineengedraaid.
‘Andrew?’
Hij keek naar me.
‘Is alles in orde?’
