Gooi de clips van broodzakken vooral niet weg

Kleurcodering maakt het systeem compleet, want bakkers en fabrikanten gebruiken sluitingen in wisselende tinten. Wit voor werkspullen, blauw voor entertainment, groen voor de keuken, zo houd je zelfs een reistas vol opladers overzichtelijk.

Verzamelaars van deze clipjes hebben na een maand vaak al voorraad genoeg voor het hele huis, terwijl een gewone kabelbinder na het losknippen meteen afval is geworden.

Van tuinbed tot sleutelbos

Buiten fungeert het clipje als een klein etiket dat regen, vorst en fel zonlicht moeiteloos doorstaat.

Schrijf de soort of de zaaidatum op het plastic, schuif het geheel om een steunstokje en in het voorjaar weet je nog precies welke plant er in welk vak van het bed staat. Papieren labels vervagen na een paar buien, terwijl het bedrukte plastic gewoon leesbaar blijft.

Jonge klimplanten laten zich met dezelfde sluiting voorzichtig langs een touw of een rek leiden, zonder dat de tere stengel wordt afgekneld.

Kwekers gebruiken daar speciale klemmetjes voor, die per zakje al snel een paar euro kosten. Wiebelige tomaten- en paprikaplanten blijven rechtop zodra je de clip om de stengel en de steunpaal klemt, wat omvallen bij een stevige zomerbui voorkomt.

Binnenshuis houdt zo’n sluiting elastiekjes, kerstverlichting of de snoertjes van oordopjes moeiteloos bij elkaar.

Wie de kerstboom in januari opruimt, wikkelt de lichtsnoeren om een stuk karton en zet de uiteinden vast met twee clipjes. Aan de sleutelbos onderscheidt een gemarkeerd exemplaar de voordeur van de schuur, terwijl een halfvolle zak rijst, chips of vogelvoer er weer luchtdicht genoeg mee dichtgaat voor de rest van de week.