Hans (51) rekent af: met €141.000 per jaar merkt een Tweede Kamerlid niets van de prijsstijgingen

De kloof wordt groter

Wat Hans het meest frustreert is de kloof. “Ze hebben het over burgers alsof het een categorie is. Alsof we alleen maar getallen zijn.”

Hij voelt zich niet gezien. “Ik hoor niemand vertellen hoe het is om 51 te zijn, geen buffer te hebben en te merken dat alles duurder wordt.”

Volgens hem vergroot dat salaris de afstand alleen maar. “Hoe hoger je boven mensen bungelt, hoe minder je ziet wat er gaande is.”

Begrip kun je niet in beleid vangen

Hans zegt dat het niet om jaloezie draait. “Het gaat om geloofwaardigheid.”

Als iemand met een dik salaris roept dat je je geen zorgen hoeft te maken, valt dat totaal verkeerd. “Praat dan nog eens als je mijn banksaldo zou hebben.”

Hij wil dat politici eerlijk zijn. “Zeg gewoon dat jullie het zelf niet voelen, dat scheelt al.”

Het idee dat je er alleen voor staat

Aan het eind van het gesprek klapt Hans zijn laptop dicht. “Ik red het nog wel.”

Maar hij blijft bezorgd. “Niet alleen om mezelf, ook om iedereen die maar net het hoofd boven water houdt.”

Hij zegt het kalm maar vastberaden: “Wie 141.000 euro per jaar verdient, voelt die prijsstijgingen niet. En zolang dat niet wordt erkend, lijkt het alsof we in twee gescheiden werelden binnen hetzelfde land leven.”