In Enschede hangt deze week een stille, zware sfeer. Op straat, online en in vriendengroepen gaat het gesprek telkens dezelfde kant op: het plotselinge verlies van de 16-jarige Bryan Lunding. Een jongen die voor veel mensen in zijn omgeving niet zomaar „een scooterrijder” was, maar iemand met een grote glimlach, veel energie en een opvallend hechte band met zijn familie.
Wat er precies is gebeurd, wordt door betrokkenen nog altijd als moeilijk te bevatten omschreven. Het nieuws verspreidde zich snel in de stad en vooral in de wijk Roombeek, waar Bryan opgroeide en waar zijn liefde voor scooters ook duidelijk zichtbaar was. De impact is groot, juist omdat het om iemand gaat die nog maar net begonnen was aan het leven.
Wat er zondag misging
Zondagochtend rond 10.50 uur ging het op de Lonnekerspoorbaan in Roombeek op heftige wijze mis. Bryan reed daar op zijn scooter toen hij ten val kwam. Hulpdiensten werden direct opgeroepen, en ook een traumahelikopter kwam ter plaatse.
Volgens berichtgeving ging het om een eenzijdig ongeval. Bryan zou de controle over het stuur zijn kwijtgeraakt, waarna de scooter tegen een middengeleider botste. De klap was zo hard dat de scooter in twee stukken brak.
Ernstige verwondingen en verdrietig afloop
Na het ongeluk is Bryan met ernstige verwondingen naar het ziekenhuis gebracht. Ondanks de snelle inzet van hulpverleners en alle medische zorg die volgde, is hij later in het ziekenhuis overleden. In Enschede wordt er sindsdien volop gerouwd.
Voor familie, vrienden en kennissen voelt het als een nachtmerrie waar je elk moment uit hoopt wakker te worden. Het zijn precies dit soort berichten die mensen stil krijgen: een jonge scholier, een gewone zondagochtend, en dan ineens is alles anders.
Zijn scooter als plek om te ademen
Wie Bryan kende, hoorde vaak hetzelfde terug: hij leefde voor zijn scooter. Niet alleen om te rijden, maar ook om eraan te sleutelen. Zijn tante Angelique de Rijk vertelde dat hij daar echt gelukkig van werd en er uren mee bezig kon zijn.
Voor Bryan was het meer dan een hobby; het was een uitlaatklep. Momenten waarop hij zijn hoofd leeg kon maken. Volgens zijn tante had hij een zware jeugd achter de rug en was hij in weekenden vaak bij zijn opa en oma, waar hij enorm geliefd was.
Een spontane vriend die er altijd was
Jeugdvriend Collin herkent dat beeld. Als Bryan behoefte had aan rust in zijn hoofd, stapte hij op de scooter. Collin beschrijft hem als spontaan en iemand die altijd wel te porren was voor iets, met een open houding naar anderen.
