Angst die niemand opmerkt
Wat haar het meest steekt, is dat bijna niemand dit ziet. “Er wordt vaak geroepen dat ouderen het zo goed hebben. Maar er zijn heel veel mensen zoals ik die elke euro twee keer moeten omdraaien.”
Soms schaamt ze zich. “Je zegt niet snel dat je zorg mijdt omdat je bang bent voor de kosten. Dat voelt niet goed.”
Toch gebeurt het. “Vaker dan je denkt.”
En nu wordt het nóg duurder
Dat de kosten alweer stijgen, komt bij Thea hard aan. “Het voelt alsof ik achteruitga terwijl ik niks verkeerd doe.”
Ze vraagt niks extra’s. Geen luxe trajecten. “Ik wil gewoon geholpen worden zonder die constante angst.”
Een groep die je niet hoort
Thea weet dat ze niet de enige is. “Er zijn veel ouderen die stil blijven. Die niet klagen. Die gewoon afwachten.”
Maar uitstellen heeft een prijs. “Als je te lang wacht, wordt het erger. En uiteindelijk duurder. Voor iedereen.”
Ze kijkt naar de papieren op tafel en schuift ze weg. “Ik hoop dat ik de stap durf te zetten voordat het te laat is.”
Daarna fluistert ze: “Ziek zijn is al zwaar genoeg. Angst voor de rekening zou daar niet bovenop moeten komen.”
