Julián beschermde Valeria met zijn lichaam toen de helikopter vuurde en de drie mannen uit de ravijn tevoorschijn kwamen om hun pad te blokkeren. De hinderlaag eindigde toen een vliegtuig van de staatspolitie, geleid door Tomás’ bericht, de bergketen overstak en de piloot dwong te landen op een verlaten ranch. De aanvallers werden gearresteerd en Valeria arriveerde in een ziekenhuis in Chihuahua met een infectie, onderkoeling en een botbreuk die onmiddellijk geopereerd moest worden. Voordat ze de operatiekamer inging, overhandigde ze het explosief, de geheugenkaart en haar smartwatch. Het apparaat had elf seconden geluid opgenomen in de helikopter vóór de inslag: Mauricio bevestigde aan de piloot dat de lading geactiveerd was en waarschuwde dat Valeria de vergadering van maandag onmogelijk levend zou halen. Toen ze wakker werd, zag ze haar verloofde op televisie zijn moeder, Doña Amalia, omhelzen tijdens een persconferentie. Met ingestudeerde tranen kondigde hij een mis aan ter nagedachtenis aan Valeria en beloofde hij voor de vrouw te zorgen die binnenkort zijn schoonmoeder zou worden. Dat beeld was de diepste wond. Mauricio had niet alleen geprobeerd haar te vermoorden; hij gebruikte het verdriet van zijn moeder om de familie te infiltreren en de erfenis van Don Ernesto in handen te krijgen. Valeria vroeg het Openbaar Ministerie om te wachten. Op maandag zat Octavio de raadsvergadering voor, Baltasar had een fles champagne klaarstaan en Mauricio hield de documenten van de nalatenschap vast. De deur ging open en Valeria kwam op krukken binnen, vergezeld door haar advocaat en federale agenten. Het was doodstil. Op tafel lagen de bankoverschrijvingen naar de aanvallers, de foto’s van de brand, de geluidsopname van de klok en de vervalste volmachten. Bovendien vereiste Don Ernesto’s oorspronkelijke testament twee onafhankelijke executeurs om het lichaam te verifiëren en het testament te controleren voordat er actie werd ondernomen. Zonder lichaam was er geen nalatenschap; zonder nalatenschap hadden ze geen zeggenschap. Mauricio probeerde Valeria te benaderen met dezelfde lieve blik die hij al jaren gebruikte, maar ze legde haar verlovingsring bovenop de frauduleuze overeenkomst. De agenten boeiden hem, Octavio en Baltasar. Buiten keken honderden werknemers, die in de veronderstelling waren hun baan te verliezen, toe hoe de drie machtigste mannen van het bedrijf in hechtenis werden afgevoerd. Het duurde maanden voordat Doña Amalia kon accepteren dat ze Mauricio had verdedigd, terwijl sommige familieleden hem al verdachten. Haar schaamte dreef haar en Valeria bijna uit elkaar, totdat ze beiden begrepen dat de dader degene was die genegenheid als wapen had gebruikt. De aanvallers legden een getuigenis af, de rekeningen werden bevroren en de straffen liepen op tot meer dan 18 jaar. De overwinning bracht echter Juliáns hut of Renata’s herinneringen niet terug. Hij weigerde interviews en geld en verdween met zijn dochter voordat Valeria het ziekenhuis verliet. Zes weken later trof ze hem aan terwijl hij een schuilplaats in het bos repareerde. Hij probeerde haar dankbaarheid niet te kopen. Hij bood haar de mogelijkheid om zelfstandig een bergreddingsorganisatie te leiden.Praktische training en beurzen voor de kinderen van gesneuvelde brigadisten. Julián stemde toe nadat hij zijn eigen salaris had verlaagd en had geëist dat het eerste herbouwde huis voor Renata bestemd zou zijn. Een jaar later was de nieuwe hut gevuld met notitieboekjes, teruggevonden foto’s en de overweldigende geur van koffie. Tijdens het kerstdiner zette Valeria haar telefoon uit, hoewel de raad erop stond contact met haar op te nemen. Renata viel in slaap voor de televisie en Julián ging met Valeria naar de veranda. In de verte leken de bergen op dezelfde plek waar iedereen haar dood had gewaand. Maar ze was niet langer de vrouw die geloofde dat contracten, een familienaam of geld haar konden beschermen. Ze had een bruiloft verloren, bijna een bedrijf verloren en ontdekt dat haar familie gemanipuleerd kon worden door een vreemdeling aan hun eettafel. Ze had ook een man gevonden die gebroken takken volgde toen de rest van de wereld de zoektocht had opgegeven. Julián liet zijn hand vlak bij de hare op de reling rusten, zonder haar aan te raken. Valeria berekende haar volgende zet niet en dacht niet aan de raadsvergadering van maandag. Ze ademde de koude lucht in en besefte dat ze nog leefde omdat iemand, zonder haar naam te kennen, had besloten dat een leven het nog waard was om gered te worden.
Iedereen ging ervan uit dat ze na het ongeluk dood was, maar toen ze hoorde: “Breng haar lichaam terug voor zonsopgang”, ontdekte ze dat haar verloofde en zijn handlangers de diefstal van haar bedrijf en haar leven al aan het vieren waren.
