‘Ja.’
‘Was Ivy daar die nacht?’
‘Ja.’
‘Waarom heb je me dat niet verteld?’
‘Je kwam net uit de operatie. Dat Claire geld nodig had, leek me niet iets waar jij je ook nog zorgen over hoefde te maken.’
Het antwoord kwam veel te snel.
Ik keek hem aan.
‘Willie denkt dat je je zus geld hebt gegeven en dat zij daar met Claudia vandaan is gegaan.’
Robert zakte op een stoel neer.
‘Nee. Nee, Mel…’
‘Hij zag je de baby aanraken.’
Robert bedekte zijn mond.
Zijn schouders trilden.
‘Heb je Ivy vastgehouden?’
Hij keek plotseling op.
‘Wie heeft je dat verteld?’
‘Heb je dat gedaan?’
‘Willie heeft je gezien.’
Robert sloot zijn ogen.
‘Ja.’
‘Waarom?’
‘Ik weet het niet.’
‘Probeer het.’
Zijn mond vertrok.
‘Ik moest een baby vasthouden.’
Hij slikte.
‘Ik had een moment nodig waarop ik mijn verdriet even opzij kon zetten.’
Ik wist dat Robert Claudia ook had verloren.
Maar toch voelde er iets niet goed.
‘Waarom kon Claire me de volgende dag niet aankijken?’
‘Misschien schaamde ze zich voor het geld.’
‘Zij kan haar dochter elke avond vasthouden.’
Mijn stem brak.
‘Dat kan ik niet.’
‘Mel, niet vandaag.’
Er werd iets hards in me.
Twee weken lang had iedereen bepaald wat ik aankon.
Hij begon weer te praten.
Ik hield hem tegen.
‘Dat doe je niet meer.’
Zijn handen klemden zich om de rand van de tafel.
Dat vertelde me genoeg.
Ik draaide me om naar de trap.
‘Waar ga je heen?’
‘Me aankleden.’
Mijn lichaam deed nog steeds pijn. Ik moest gaan zitten om mijn schoenen aan te kunnen trekken.
Toen pakte ik mijn sleutels.
Ik zou naar Claire gaan.
Claire deed de deur open met Ivy op haar arm.
Bij het zien van haar verstijfde ik.
Ivy maakte een klein ontevreden geluid en draaide zich naar Claires hals.
Levend.
Warm.
Ademend.
Alles wat Claudia niet meer was.
Claire deed een stap achteruit.
‘Ik wist niet dat je zou komen.’
‘Ik weet dat zij Ivy is.’
Haar gezichtsuitdrukking veranderde.
‘Wat?’
‘Willie heeft je in het ziekenhuis gezien.’
Claires ogen werden groot.
‘Wat?’
‘Hij zag dat Robert je geld gaf.’
‘Melanie…’
‘Hij zag je daar weglopen met een huilende baby.’
Haar schouders zakten.
‘De afgelopen twee weken heeft hij geld gespaard omdat hij dacht dat hij Claudia terug kon kopen.’
‘Het geld was voor mij,’ zei Claire.
‘Waar ben je nog meer opgelucht over dat ik het weet?’
