Eieren zijn er in allerlei soorten en maten. In de supermarkt zie je kleine, middelgrote en extra grote exemplaren. Toch zegt de vorm van een ei niet altijd iets over de maat. Het gewicht bepaalt namelijk uiteindelijk in welke categorie een ei terechtkomt.
De ene kip legt kleine eieren, terwijl een andere juist grote eieren produceert. Dat verschil heeft meerdere oorzaken. Leeftijd, ras, voer en temperatuur spelen allemaal een rol. Ook erfelijke eigenschappen hebben invloed op de uiteindelijke grootte van een ei.
Het gewicht bepaalt de maat
Binnen de Europese Unie zijn duidelijke regels gemaakt voor de maat van eieren. Daarbij wordt alleen naar het gewicht gekeken. Hoe groot of rond een ei eruitziet, telt dus niet mee. De weegschaal bepaalt uiteindelijk of een ei S, M, L of XL krijgt.
De verdeling ziet er als volgt uit:
- Maat S: minder dan 53 gram
- Maat M: 53 tot en met 62 gram
- Maat L: 63 tot en met 72 gram
- Maat XL: meer dan 72 gram
Op een doos eieren staat altijd welke maat erin zit. Soms worden verschillende maten in één doos verkocht. In dat geval moet dat duidelijk op de verpakking worden vermeld. Zo weet je als klant precies wat je koopt.
In andere landen worden eieren soms anders ingedeeld. In de Verenigde Staten bestaan bijvoorbeeld meer verschillende categorieën. Daar wordt bovendien vaak naar het totale gewicht van twaalf eieren gekeken. Het gemiddelde gewicht per ei wordt daaruit berekend.
Een Amerikaans doosje met ‘large’ eieren is daardoor niet automatisch hetzelfde als een Europese maat L. De indeling verschilt simpelweg. Wie buitenlandse recepten gebruikt, kan daardoor soms andere hoeveelheden nodig hebben. Dat is vooral belangrijk bij bakken.
Het blijft dus belangrijk om naar gewicht te kijken. Vooral bij recepten kan enkele grammen verschil al merkbaar zijn. Voor een gebakken ei maakt dat weinig uit. Bij taart of gebak kan het wel verschil geven.
