- Verplichte screening en nazorg voor adoptiegezinnen
- Onafhankelijke vertrouwenspersonen buiten de eigen gemeente
- Training voor predikanten over trauma en signalen van mishandeling
- Openheid over falen uit het verleden
Herstel en hoop
Ondanks alles heeft Mariël een weg gevonden naar herstel. Ze is getrouwd, heeft zelf kinderen en heeft bewust gekozen voor een ander soort ouderschap: open, veilig en zonder religieuze dwang. “Ik wil dat mijn kinderen weten dat ze altijd mogen praten, altijd mogen voelen.”
Haar relatie met geloof is complex. Ze heeft afstand genomen van de strenge variant van haar jeugd, maar sluit een mild, genadig geloof niet uit. “God is voor mij nu vooral stilte en liefde, niet angst en controle.”
Ze deelt haar verhaal om andere slachtoffers moed te geven. “Jullie zijn niet gek. Het was niet jouw schuld. En het is nooit te laat om te helen.”
Oproep tot actie
Mariël’s getuigenis is een wake-upcall voor kerken, adoptiebureaus en overheden. Kinderen verdienen onvoorwaardelijke veiligheid – of ze nu biologisch, adoptief of pleegkind zijn. “De kerk mag geen oogje toeknijpen,” zegt ze. “Ze moet juist de ogen openen.”
Voor iedereen die herkent wat Mariël beschrijft: er is hulp. Praat met een vertrouwenspersoon, bel het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling (VK) of zoek gespecialiseerde traumatherapie. Je bent niet alleen.
Mariël Vos koos ervoor haar verhaal naar buiten te brengen omdat zwijgen de pijn alleen maar groter maakt. Haar moed herinnert ons eraan dat achter perfecte kerkelijke façades soms diepe pijn schuilgaat. En dat echte naastenliefde begint met het durven zien van het kind dat niet oké is.
Wil je Mariël’s verhaal steunen of meer lezen? Volg initiatieven rond adoptietrauma en kindveiligheid in kerken. Haar boek of interviews (indien beschikbaar) bieden nog meer diepgang.
