Alsof hij nergens meer heen kon om zich te verstoppen.
Later liet hij me nog iets anders zien: een kleine tatoeage van Owens gezicht boven zijn hart.
"Ik heb het na de begrafenis laten doen," zei ze. "Ik liet je me niet omhelzen omdat het nog aan het genezen was."
Ik lachte door mijn tranen heen.
"Het is de enige tatoeage waar ik ooit van zal houden."
Niets kon de pijn wegnemen.
Maar op de een of andere manier… heeft onze zoon een manier gevonden om ons weer bij elkaar te brengen.
En voor een dertienjarige jongen…
Dat was weer een wonder.
Er zijn geen gerelateerde berichten.
