DEEL 2
‘Wat wilt u dat ik doe met betrekking tot de hutindeling?’ vroeg Brenda nadat ze de extra’s had aangepast.
“Verplaats de hutten die geregistreerd staan op naam van Gregory Prescott, Laura Prescott, Kendall Prescott en haar vriend Mason Blake naar de allergoedkoopste beschikbare opties,” instrueerde ik.
Brenda pauzeerde even terwijl ze het beschikbaarheidssysteem controleerde. ‘Bedoelt u de binnenhutten op het laagste dek?’
‘Ja, precies die kamers,’ bevestigde ik.
‘Die direct boven de machinekamer, zonder ramen?’, vroeg ze voorzichtig.
‘Die klinken absoluut perfect,’ antwoordde ik zonder aarzeling.
‘En hoe zit het met uw belangrijkste penthouse-suite op de directieverdieping?’ vroeg Brenda.
Ik keek uit mijn raam naar de felle ochtendzon die weerkaatste op de skyline van de stad. “Laat mijn penthouse-suite alstublieft precies zo staan, want ik ga toch mee op deze cruise.”
Twee weken later liep ik alleen met mijn bagage door de vertrekhal, en voelde me volkomen vrij.
Mijn penthouse-suite was groter dan mijn allereerste studio-appartement. Het beschikte over een ruim privébalkon, een badkamer van gepolijst marmer, een gratis fles gekoelde champagne en een persoonlijke welkomstkaart met alleen mijn naam erop. Voor het eerst in mijn leven was iets waar ik voor betaald had helemaal van mij.
De eerste volledige dag op het water heb ik mijn familieleden zoveel mogelijk vermeden. Maar op de tweede avond zag ik ze in de grote buffetzaal zitten toen ik naar het restaurant liep.
Ze zagen er vreselijk uit. Papa was rood van woede, mama zag er doodmoe uit en Kendall klaagde luidkeels tegen iedereen die het maar kon horen.
