‘Nee, Gregory,’ antwoordde ik, waarbij ik de onderdanige toon die ik al tientallen jaren tegen hem had gebruikt, liet varen. ‘Ik had een familievakantie gefinancierd, maar toen stuurde Laura me een sms’je waarin ze expliciet zei dat ik niet welkom was, omdat je alleen je echte familie op deze reis wilde hebben.’
Moeder deinsde even terug en keek naar het tapijt. “Mallory, je vader was gewoon overweldigd door de werkstress, en we dachten dat jij het veel te druk had met je werk om bij ons langs te komen.”
‘Lieg niet tegen me, mam,’ onderbrak ik haar vastberaden. ‘Je hebt een geheime groepschat aangemaakt nadat je me eruit had gezet, je hebt de kleren gedragen die ik had gekocht en je hebt gepost dat je blij was dat ik er niet was, zodat je van een rustige reis kon genieten. Je hebt me behandeld als een automatische geldautomaat die luxe levert en dan in het niets verdwijnt.’
Mason Blake, Kendalls vriend, baande zich een weg door het gangpad, er totaal verward uitzien. “Mallory, ik heb vreselijke hoofdpijn van het constante gezoem van de motor in die gang. Kun je alsjeblieft de manager bellen en ons terugverplaatsen naar de balkons op de bovenverdieping? Jij verblijft in een penthouse terwijl wij op smalle stapelbedden slapen!”
‘Stapelbedden?’ grinnikte ik zachtjes. ‘Brenda van het bureau heeft echt fantastisch werk verricht met de aanpassingen.’
‘Je moet dit nu meteen oplossen!’ commandeerde mijn vader, terwijl hij boos met zijn vinger naar mijn gezicht wees. ‘Loop naar de klantenservicebalie, laat je pasje zien en upgrade onze kamers terug naar de standaard die ze verdienen! Ik ben je vader, en je zult ons niet met zo’n disrespect behandelen!’
‘Familie?’ Ik ging rechtop staan en keek hem recht in de ogen, zonder terug te deinzen. ‘Familie maakt geen misbruik van het jarenlange harde werk van een dochter om een noodlijdend dakdekkersbedrijf te redden en haar vervolgens van een reis te gooien die ze zelf heeft gefinancierd. Familie steelt geen twintigduizend dollar van iemand en sluit diegene vervolgens buiten de kamer.’
‘Wij hebben je opgevoed en voor je gezorgd!’ riep moeder uit, terwijl ze de zaal rondkeek in de hoop dat de andere gasten haar medeleven zouden betuigen. ‘Hoe kun je je eigen ouders zo vernederen vanwege een simpele fout?’
‘Jullie hebben jezelf belachelijk gemaakt op het moment dat jullie besloten dat mijn waarde volledig afhangt van mijn bankrekening,’ antwoordde ik kalm. ‘Neem me nu even excuus, ik heb een reservering in het restaurant aan zee op dek 12.’
Ik pakte mijn handtas op en liep langs hen heen richting de uitgang.
Mijn vader greep me bij mijn schouder. “Mallory, stop nu en los dit op—!”
‘Als je me aanraakt,’ waarschuwde ik, terwijl ik me met een kalme maar strenge toon omdraaide, ‘dan roep ik de scheepsbeveiliging en laat ik jullie toegangsbewijzen volledig intrekken. Ik heb de hoofdreservering, Gregory. Ik kan jullie alle vier bij de volgende haven laten verwijderen en op de kade achterlaten. Daag me niet uit.’
Vader verstijfde onmiddellijk, zijn hand bleef in de lucht zweven terwijl zijn mond lichtjes open bleef staan zonder dat er een geluid uitkwam.
Ik glimlachte zachtjes, schikte mijn jurk en liep naar de glazen liften.
