MIJN SCHOONDOCHTER GOOIDE IJSWATER IN MIJN GEZICHT EN JOEG ME UIT MIJN EIGEN SLAAPKAMER

DEEL 8 — DE WAARHEID OVER DE €72.400

Extern onderzoek naar zakelijke betalingen duurde vijf weken.

Resultaat was minder eenvoudig dan ik verwachtte.

Van €72.400:

€18.600 betrof werkelijk zakelijke marketingdiensten waarvan Van der Veen ook gebruik had gemaakt.

Slecht geboekt, maar legitiem.

€11.300 ging naar leverancier die zowel salon als bedrijf leverde; facturen waren verkeerd gesplitst.

Nog steeds administratief problematisch.

Rest:

€42.500.

Geen zakelijke grond.

Interieur.

Salonfotografie.

Behandelapparatuur.

Valeries onderneming.

Betalingen gedaan via Julians account.

Technische logs bewezen dat ten minste negen betalingen vanuit thuisapparaat kwamen op momenten dat Julian elders was.

Valerie’s laptop was later vrijwillig niet beschikbaar? She refused. Police could seize if case. We shouldn't claim. But evidence enough.

Julian erkende nalatig delen wachtwoord.

Niet dat hij betalingen zelf initieerde.

Valerie ontkende.

‘Julian wist van alles.’

Sommige dingen wist hij.

Niet alles.

Dat was precies waarom waarheid ingewikkeld bleef.

Van der Veen eiste €42.500 terug van Maison Valerie B.V.

Geen persoonlijke wraak.

Zakelijke vordering.

Valerie’s advocaat stelde betalingsregeling voor.

Ik accepteerde.

Niet omdat ik zacht werd.

Omdat terugbetaling beter was dan jaren procederen als bedrag verhaalbaar was.