Toen lachte ze.
‘Dat gaat wel over.’
Daniel bleef stokstijf staan.
Laura ging verder:
‘Het belangrijkste is dat ze weg zijn. Zodra ik hem zover krijg dat hij het huis verkoopt, hebben we genoeg geld om alles op te lossen.’
Daniel liep naar de deuropening.
‘Welk geld?’
Laura zweeg.
Toen draaide ze zich langzaam om.
Daniel stond daar.
‘Met wie was je aan het praten?’
‘Met niemand.’
‘Over welk geld had je het, Laura?’
Ze probeerde langs hem heen te lopen.
Daniel pakte de telefoon van het aanrecht.
Toen begon alles aan het licht te komen.
Hij vond berichten tussen Laura en haar zus.
Berichten over schulden.
Creditcards waarvan Daniel niets wist.
Leningen die Laura voor hem verborgen had gehouden.
En nog erger: in de berichten kwam steeds opnieuw ons huis ter sprake.
In een van de berichten stond:
‘Als die oudjes eenmaal weg zijn, stemt Daniel vroeg of laat wel in met de verkoop.’
In een ander bericht stond:
