‘Je hebt zijn commandostructuur verworpen!’ realiseerde Maya zich.
George rende naar het centrale serverrack. “Vance heeft een thermische beveiliging ingebouwd die de servers vernietigt als de override wordt geweigerd!”
Directeur Hayes’ paniekerige stem schalde door Maya’s oortje. “Radford, trek je team onmiddellijk terug! De faciliteit is volgepakt met thermische explosieven!”
Paige snelde naar de hoofdterminal, haar vingers vlogen over het toetsenbord. “Als deze opschoonprocedure is voltooid, worden alle Sentinel-bestanden, -registers en operationele documenten permanent gewist!”
‘Hoeveel tijd hebben we nog voor de ontploffing?’ vroeg Maya, die naast haar stond.
‘Nog minder dan drie minuten!’ antwoordde Paige panisch.
‘Kunnen we de thermische reiniging stoppen?’ vroeg George.
“Nee, het systeem is bedraad!” schreeuwde Paige boven het oorverdovende alarm uit.
‘Kunnen we de hoofddatabase kopiëren naar externe schijven?’, drong Maya aan.
‘Niet de hele database,’ antwoordde Paige. ‘Er zijn veel te veel gegevens!’
Maya nam onmiddellijk een besluit. “Kopieer dan nu meteen de lijsten met menselijke slachtoffers!”
Paige keek haar verbaasd aan. ‘Welke lijsten?’
“De actieve undercoveragenten, de onschuldige getuigen en de families die momenteel in gevaar zijn,” instrueerde Maya dringend. “Vergeet de financiële zaken en de politieke chantage. Red de mensenlevens die Sentinel morgen kan uitwissen!”
De tweelingzussen werkten zij aan zij en synchroniseerden hun acties feilloos. Dankzij hun gedeelde tactische logica omzeilde Paige beveiligingsprotocollen, terwijl Maya prioriteit gaf aan belangrijke inlichtingenbestanden. Dustin riep vanuit zijn stoel bestandsnummers om, terwijl George de verzamelde gegevens rechtstreeks naar het beveiligde netwerk van directeur Hayes verstuurde.
Met nog maar dertig seconden op de klok rukte Paige de versleutelde harde schijf uit de terminal. “Schijf beveiligd! Rennen!”
George sneed met zijn mes de beenboeien van Dustin door en trok hem overeind.
Ze renden door de donkere betonnen gang terwijl thermische ladingen in de diepe kelder achter hen tot ontploffing kwamen. Ze stormden door de laadperrondeuren aan de achterkant en wierpen zich in het modderige struikgewas, net toen een enorme explosie het complex verwoestte.
Een krachtige schokgolf wierp hen alle vier plat op hun gezicht in de modder. George wierp zich over Dustin heen om hem te beschermen, terwijl Maya haar armen om Paige sloeg en haar afschermde van vallend puin.
Enkele lange momenten schoten feloranje vlammen omhoog in de regenachtige nachtelijke hemel.
Plotseling begon Paige zachtjes te lachen terwijl ze in de modder lag. Het was geen lach uit amusement, maar een reactie van pure emotionele ontlading. Ze leefde, en ze had haar eigen keuze gemaakt.
Maya begon ook te lachen en legde haar arm op de modderige rug van haar zus, terwijl de regen neerviel. Op dat moment waren ze geen wapens, schaduwen of politieke instrumenten meer. Ze waren gewoon zussen die het hadden overleefd.
De versleutelde bestanden die in die laatste dertig seconden werden opgeslagen, veranderden de machtsverhoudingen van de ene op de andere dag. Binnen achtenveertig uur arresteerden federale wetshandhavingsinstanties 32 hooggeplaatste Sentinel-agenten in zes staten. Verschillende corrupte militaire functionarissen namen ontslag voordat onderzoekers op hun kantoren arriveerden, terwijl negen belangrijke getuigen die jarenlang in het geheim gevangen waren gehouden, levend werden bevrijd.
Generaal Thaddeus Vance bleef in zwaarbeveiligde hechtenis en weigerde ook maar één woord met de onderzoekers te spreken.
Paige Croft is officieel onder federaal toezicht geplaatst en onderworpen aan een geheimhoudingsovereenkomst.
Brenda pleitte schuldig aan samenzwering en het manipuleren van bewijsmateriaal en kreeg een aanzienlijk lagere straf vanwege haar cruciale getuigenis, haar pogingen om Dustin te beschermen en haar hulp bij het ontmaskeren van Vance.
Voordat ze naar een federale gevangenis werd overgebracht, vroeg Brenda om een privégesprek met Maya in het gerechtsgebouw. Zonder haar dure kleren en sociale status zag ze er veel kleiner en fragieler uit.
‘Ik ben de afgelopen jaren ontzettend wreed tegen je geweest, Maya,’ gaf Brenda zachtjes toe, terwijl ze naar haar handen keek.
‘Ja, dat was je,’ beaamde Maya openhartig.
