DEEL 7 — DE SLAAPPILLEN
Mijn slaapmiddelen werden onderzocht.
Het potje bevatte voorgeschreven tabletten.
Maar drie losse pillen in mijn toilettas weken af.
Sterker slaapmiddel.
Zelfde kleur en ongeveer zelfde vorm.
Niet iets om meteen te doden.
Wel genoeg om langduriger en dieper te slapen.
Ik voelde misselijkheid toen arts uitlegde.
‘Kan ik daardoor uren niets hebben gemerkt?’
‘Ja.’
‘Kan iemand mij verplaatst hebben?’
‘Mogelijk.’
‘Kan iemand naast mij zijn gaan liggen zonder dat ik wakker werd?’
‘Zeker mogelijk.’
Ik moest overgeven.
Niet door middel.
Door beeld.
Twee mannen.
Identiek.
Eén vertrekt.
Eén komt.
Ik slaap.
Wie raakte mij aan?
Wie kuste mij?
Met wie deelde ik bed?
Politie waarschuwde me niet automatisch te concluderen dat er seksueel contact met Elias was geweest.
We wisten niet op welke nachten wissels plaatsvonden, of überhaupt.
Maar mogelijkheid alleen was verschrikkelijk.
‘Ik wil weten,’ zei ik.
Van Leeuwen:
‘Dat proberen we.’
‘Alles.’
‘Lotte.’
‘Alles.’
Daarna kwamen digitale sporen.
Sebastiaans telefoonback-ups.
Een verborgen chat-app.
Gebruikersnaam:
E
Berichten begonnen negen maanden eerder.
E: Ik wil alleen praten.
S: Niet thuis.
E: Jij hebt alles gehouden.
S: Ik heb niets gestolen.
E: Jij hebt mijn leven.
Daarna weken ruzie.
Toen vreemd:
S: Eén keer. Daarna klaar.
E: Ik wil zien hoe makkelijk het is.
S: Dit is ziek.
E: Jij zei zelf dat niemand verschil ziet.
Mijn adem stopte.
Later:
S: Lotte mag hier nooit iets van weten.
E: Natuurlijk niet.
Nog later:
E: Ze merkt niets.
Ik moest telefoon neerleggen.
Van Leeuwen bleef stil.
‘Dus hij heeft het toegestaan.’
‘Op minstens één moment lijkt dat zo.’
‘Waarom?’
Verderop stond antwoord.
S: Je wilde weten hoe mijn leven voelt. Nu weet je het.
Elias:
Nee. Ik wil weten hoe lang jij het volhoudt mij buiten te sluiten.
Het begon als iets absurds.
Een experiment?
Een machtsspel tussen broers?
Maar daarna werd het frequenter.
Sebastiaan had blijkbaar eerst bewust meegewerkt.
Later verloor hij controle.
