“Twee dagen na onze bruiloft werd mijn man teruggestuurd naar Vietnam. Hij is nooit meer thuisgekomen. Toen, zesenvijftig jaar later, verscheen er een boeket bloemen voor mijn deur met een briefje dat begon met:
“Schat, je hebt geen idee waarom ik moest verdwijnen.”
Ik trouwde met James in de zomer van 1970.
Hij had slechts kort militair verlof gekregen, dus er was nauwelijks tijd voor een bruiloft voordat hij terug naar het buitenland moest.
We hadden niets extravagants.
Alleen onze families.
Een ingetogen ceremonie in het huis van mijn ouders.
Taart geserveerd in de achtertuin.
Een handvol trouwfoto’s.
En twee kostbare dagen waarin ze daadwerkelijk man en vrouw waren.
Op de ochtend dat James moest vertrekken, hield hij mijn gezicht tussen zijn handen en kuste me, wat een eeuwigheid leek te duren.
Toen glimlachte hij en zei:
“Volgend jaar, op onze trouwdag, stuur ik je de grootste bos gele rozen die ik kan vinden.”
Hij wist dat gele rozen altijd mijn favoriet waren geweest.
Ik lachte en zei hem dat ik hem eraan zou houden.
Ik geloofde oprecht dat hij die belofte zou nakomen.
En toen brak onze eerste huwelijksverjaardag aan.
James deed dat niet.
Zijn eenheid was betrokken geraakt bij een vreselijke aanval.
Er is bevestigd dat enkele soldaten zijn omgekomen.
Er raakten ook anderen gewond.
James was een van degenen die spoorloos verdwenen.
Er is nooit een lichaam gevonden.
Zijn officiële status raakte zoek.
Maandenlang weigerde ik te accepteren dat hij er misschien niet meer was.
Zolang er geen lichaam was, hield ik mezelf voor dat er nog een kans was.
Toen kwam Adrian, James’ beste vriend, thuis.
De twee mannen hadden zij aan zij gediend.
Toen Adrian bij me op bezoek kwam, stond hij in de woonkamer van mijn ouders en zag eruit alsof hij al weken niet goed had geslapen.
Zijn gezicht was bleek.
Zijn stem was nauwelijks stabiel.
Ten slotte zei hij:
“Ik heb de explosie gezien.”
Mijn benen begaven het bijna.
Vervolgens voegde hij er zachtjes aan toe:
“Mary, het spijt me. Ik begrijp echt niet hoe James dit gedaan zou kunnen hebben.”
