Doet hij het wel goed genoeg als vader? Die vraag stelt Pieter Blonk (42) zichzelf regelmatig, mede door de onzekerheid die hij zelf als kind ervoer. Voor zijn kinderen wil hij daarom vooral een veilige basis zijn. Niet als perfecte vader, maar als een vader die luistert, fouten erkent en er altijd is in moeilijke tijden.
“Volgens mij is het heel normaal om te twijfelen aan je eigen ouderschap. Bij mij gebeurt dat vooral als ik moe, druk of ongeduldig ben. Achteraf denk ik dan: heb ik écht geluisterd of wilde ik vooral dat iets snel werd opgelost? Reageerde ik op wat mijn kind nodig had of reageerde ik vooral vanuit mijn eigen stress?
Geen perfecte vader
Ik denk dat veel ouders bang zijn om iets te doen wat later een negatieve invloed heeft op hun kind. Die angst herken ik. Ik weet zelf hoeveel impact jeugdervaringen kunnen hebben. Daarom vraag ik me soms af of ik mijn kinderen wel voldoende veiligheid bied. Zorg ik voor een veilige hechting? Zien ze niet alleen dat ik van ze houd, maar vóélen ze dat ook echt? Weten ze dat ze bij mij terechtkunnen als het moeilijk wordt?
Tegelijkertijd herinner ik mezelf eraan dat mijn kinderen geen perfecte vader nodig hebben. Volgens mij hebben ze een vader nodig die aanwezig is, verantwoordelijkheid neemt en terugkomt op momenten waarop hij iets niet goed heeft gedaan. Ik vertel mijn kinderen dat papa soms fouten maakt. En dat sorry zeggen niet betekent dat je zwak bent, maar dat je verantwoordelijkheid neemt.
Gesprek over onzekerheid
Laatst kreeg ik een fijne bevestiging dat we als ouders goed bezig zijn. Mijn 8-jarige dochter Milou luisterde naar het nummer ‘Meisje uit de klas’ van Emma Heesters. We vroegen haar: ‘Milou, weet je waar dit liedje over gaat?’ Dat wist ze niet precies. We legden uit dat de zangeres nu pas inziet hoe leuk ze was als kind. Daarop is ze nu trots, terwijl ze vroeger heel onzeker was.
‘Wat is onzeker?’, vroeg Milou. We legden uit dat je dan weinig zelfvertrouwen hebt. Dat je denkt dat je niet goed genoeg of niet leuk bent, jezelf niet knap vindt of denkt dat je iets niet kunt. ‘Nou, dat heb ik niet hoor’, zei ze vol overtuiging. Op dat moment was ik als vader supertrots.
