Wachten op God: waarom is geloven zo lastig?

4. Secularisatie in Vlaanderen en Nederland Kerken lopen leeg, zeker onder jongere generaties. Het christelijke verhaal is niet langer de vanzelfsprekende achtergrond van onze cultuur. Voor veel mensen is de Bijbel een onbekend boek geworden. Hoe kun je geloven in iets waar je zo weinig mee opgegroeid bent?

5. Wachten op God Bram Hofland benadrukt het belang van het bijbelse thema “wachten op God”. In de Psalmen, bij Jesaja en in het leven van Jezus zelf zien we dat geloven vaak neerkomt op geduld, stilte en verwachting. Maar in een cultuur van onmiddellijke bevrediging is wachten een verloren kunst.

De uitdaging voor de kerk

Volgens Hofland ligt de oplossing niet in apologetiek – het leveren van steeds sterkere intellectuele argumenten voor het bestaan van God. “We kunnen niet alles bewijzen,” zegt hij. “Geloof is geen wiskundige stelling, maar een relatie.”

De kerk moet volgens hem een plek worden waar twijfel geduld wordt. Waar mensen hun vragen mogen stellen zonder veroordeeld te worden. Waar stilte, liturgie, gemeenschap en diaconie (hulp aan anderen) even belangrijk zijn als preken. “Mensen hebben vaak meer behoefte aan een veilige plek om te zoeken dan aan kant-en-klare antwoorden.”

Veel kerken worstelen hiermee. Enerzijds willen ze relevant zijn in een moderne samenleving, anderzijds willen ze trouw blijven aan de Bijbelse boodschap. Het evenwicht vinden is delicaat.

Persoonlijke verhalen van zoekers

Lisa (34), moeder van twee, vertelt: “Ik bid soms, maar het voelt als tegen een muur praten. Toch blijf ik het doen. Er is iets in mij dat niet loslaat.”

Mark (52), die na een burn-out op zoek ging naar zin: “De wetenschap geeft antwoorden, maar geen troost. Wanneer ik in de natuur sta of naar mooie muziek luister, voel ik soms iets groters. Is dat God? Ik weet het niet zeker, maar het houdt me bezig.”

Deze verhalen tonen dat het verlangen naar geloof vaak blijft bestaan, zelfs wanneer de zekerheid verdwenen is. Bram Hofland herkent dat: “Twijfel is geen vijand van geloof, maar een onderdeel ervan. Abraham twijfelde, Mozes twijfelde, de discipelen twijfelden. Waarom zouden wij anders zijn?”

Wat helpt dan wel?

Hofland pleit voor een bescheidener, eerlijker geloof:

  • Eerlijkheid over de onzekerheid Kerken mogen toegeven dat niet alles duidelijk is.
  • Ervaring boven alleen kennis Geloof groeit vaak door concrete ervaringen: hulp krijgen, samen bidden, kunst, natuur, diaconie.
  • Gemeenschap Alleen geloven is moeilijk. In een kleine groep of gemeenschap kun je elkaar dragen in tijden van twijfel.
  • Wachten in vertrouwen Net zoals boeren wachten op de oogst of ouders wachten tot hun kind slaapt, zo mogen gelovigen wachten op Gods timing.

Hij verwijst graag naar de Bijbel: “Zij die op de Heer wachten, krijgen nieuwe kracht” (Jesaja 40:31). Wachten is geen passief stilzitten, maar een actieve houding van hoop.