Het schoolleven van een kind zit vol verrassingen, onverwachte leermomenten en af en toe ronduit komische situaties. Wiskunde is voor veel basisschoolleerlingen een van de meest uitdagende vakken. Waar de een moeiteloos door vermenigvuldigingen en deeltafels heen fietst, ziet de ander door de bomen het bos niet meer. Maar soms ligt het probleem niet bij een gebrek aan inzicht, maar juist bij een heel eigen, creatieve manier van redeneren!
Dat ondervond ook de vader van de kleine Johnny, toen zijn zoon op een doordeweekse middag thuisnocht met een rapportcijfer waar de gemiddelde ouder niet direct om zou juichen.
Een Onvoldoende Op Het Rapport
Het was een zonnige namiddag toen de kleine Johnny de voordeur opengooide, zijn schooltas in de hoek van de gang liet vallen en zuchtend de woonkamer binnenwandelde. Zijn vader, die aan de keukentafel zat met een kop koffie, zag aan de blik van zijn zoon meteen dat er iets aan de hand was.
"Hoe was het op school vandaag, Johnny?" vroeg zijn vader nieuwsgierig.
Johnny keek even naar de grond, haalde zijn schouders op en zei met een piepstemmetje: "Ik heb mijn wiskundetoets teruggekregen... Ik had een 8 op 20."
Zijn vader keek op van zijn koffie. Een 8 op 20 is natuurlijk niet best. Maar in plaats van direct boos te worden, besloot de vader eerst te achterhalen waar het precies mis was gegaan. Hij wist namelijk dat Johnny over het algemeen een pientere jongen was.
« Wat is er gebeurd? » vroeg zijn vader rustig.
De Logica Van Vermenigvuldigen
Johnny begon de situatie in de klas nauwkeurig te reconstrueren:
« Nou, mijn lerares vroeg: 'Hoeveel is 3 keer 2?', en ik antwoordde 6. »
Zijn vader knikte goedkeurend en zei: « Dat is juist. »
Johnny ging verder: « Dat weet ik. Toen vroeg ze: 'Hoeveel is 2 keer 3?' »
