Van schuilplek naar achterklep
Eeuwen later is de vervolging verdwenen, maar het symbool gebleven. Op T-shirts, sieraden, kerkmuren en dus op auto’s. Het is een persoonlijke manier om je geloof zichtbaar te maken zonder er een groot statement van te maken.
Voor sommigen is het puur identiteit: dit ben ik, dit geloof ik. Anderen zien het als een knipoog naar medechristenen op de weg. Een beetje vergelijkbaar met hoe motorrijders elkaar groeten, een stil teken van herkenning tussen onbekenden.
Je ziet inmiddels ook varianten: een visje met pootjes (een knipoog van evolutie-aanhangers), een visje met een kruis erin, of juist een hele kleine, ingetogen versie. Iedereen geeft er een eigen draai aan.
Niet het enige religieuze symbool op de weg
Religieuze tekens in auto’s zijn trouwens niet nieuw. In autoshops liggen al jaren hangertjes voor aan de binnenspiegel: kruisjes, rozenkransen, kleine Mariabeeldjes. Voor een paar euro hangt je geloof letterlijk voor je neus.
Ook binnen de islam bestaan vergelijkbare gebruiken. Mini-korans voor aan de spiegel, soms met de naam van Allah erop, zijn populair via islamitische webshops. Religie en mobiliteit lopen bij veel mensen hand in hand, ongeacht het geloof.
Mag dat zomaar, een sticker op je auto?
Niet helemaal onbeperkt. De Nederlandse verkeerswet stelt dat stickers en hangers het zicht van de bestuurder niet te veel mogen hinderen. Een groot beeld dwars voor je voorruit valt daar dus al snel buiten.
Een klein visje op de achterklep zit niet in de weg en zal geen agent een boetebriefje laten uitschrijven. Waar de grens precies ligt, beslist de dienstdoende verbalisant. Met andere woorden: gezond verstand gebruiken en je voorruit vrij houden.
Een symbool dat blijft
Wat begon als een geheime krabbel in het zand, om je leven te redden, is uitgegroeid tot een wereldwijd herkend symbool. Van de catacomben van Rome naar de file op de A2 is een flinke sprong, maar de boodschap is dezelfde gebleven.
Dus de volgende keer dat je achter een auto met zo’n visje rijdt: je kijkt naar een van de oudste symbolen van het christendom. Klein, onopvallend, maar met een verhaal van bijna tweeduizend jaar erachter.
