Ze had amper overlevingskansen als premature baby, nu viert Josée haar honderdste verjaardag: “Duidelijk een foute diagnose”

Een eeuw oud worden is sowieso al een bijzondere mijlpaal, maar voor de honderdjarige Josée heeft deze verjaardag een heel speciaal randje. Toen zij een eeuw geleden ter wereld kwam, gaf de medische wereld haar nog geen schijn van kans. Nu, honderd jaar later, bewijst ze met een stralende glimlach en een glas in de hand het absolute tegendeel. "Het was destijds duidelijk een foute diagnose," knipoogt de kranige eeuwelinge.

Een moeizame start in een andere tijd

Toen Josée honderd jaar geleden veel te vroeg (als premature baby) werd geboren, was de medische zorg voor te vroeg geboren kinderen nog lang niet zo geavanceerd als vandaag. Couveuses stonden nog in de kinderschoenen en de overlevingskansen voor baby's die te vroeg ter wereld kwamen, waren schrikbarend laag.

Artsen hielden destijds hun hart vast en bereidden de familie voor op het ergste. Haar overlevingskans was volgens de toenmalige statistieken zo goed als onbestaand. Maar Josée bleek vanaf dag één een vechter te zijn.

Tegen alle medische verwachtingen in

Ondanks de sombere voorspellingen van de dokters, bleef de kleine Josée groeien en sterker worden. Ze overwon de kritieke eerste weken, groeide op tot een vitale vrouw en heeft inmiddels een heel leven achter de rug vol historische gebeurtenissen, persoonlijke hoogtepunten en herinneringen.

Vandaag de dag zit ze er warmpjes bij, omringd door grote, kleurrijke bloemen en felicitaties. Wie haar nu ziet zitten—helder, goedgezind en genietend van haar feestje—kan zich nauwelijks voorstellen dat haar leven ooit aan een zijden draadje hing.

Het geheim van een eeuwfeest

Op de vraag wat het geheim is om, tegen alle vroege verwachtingen in, de gezegende leeftijd van honderd jaar te bereiken, blijft ze nuchter. Een sterke wil, een positieve ingesteldheid en wellicht ook een flinke portie goede genen hebben haar door de afgelopen eeuw geloodst.

Het feestelijke glas dat ze vasthoudt is dan ook meer dan verdiend. Het is niet alleen een toost op haar honderdste verjaardag, maar ook op het leven zelf—en op het ongelijk van de artsen van weleer.