De stilte die in de spreekkamer viel was oorverdovend. Ibrahim voelde de grond onder zijn voeten wegzakken en moest gaan zitten. Drieling? Drie baby's tegelijk? In hun kleine huisje? Met hun beperkte middelen?
Aminata legde haar handen op haar enorme buik. Na de eerste schrik maakte de schrik plaats voor een golf van diepe eerbied. Drie zielen hadden haar gekozen als hun moeder. Maar direct daarna diende de rauwe realiteit zich aan: een drielingzwangerschap is medisch gezien extreem risicovol, zeker in een regio waar medische apparatuur schaars is.
Hoofdstuk 3: Nachten Vol Zorgen en Zware Beproevingen
De maanden die volgden waren de zwaarste uit het leven van Aminata. Een drieling dragen vraagt het uiterste van het menselijk lichaam. Elke stap die ze zette kostte energie, slapen was bijna onmogelijk geworden omdat er geen houding meer comfortabel lag, en haar ademhaling was vaak oppervlakkig doordat de drie groeiende lichaampjes tegen haar longen en spijsverteringsorganen drukten.
Naast de fysieke zwaarte was er de mentale druk. Ibrahim piekerde zich suf. Hoe ging hij straks drie monden tegelijk voeden? Waar haalden ze drie wiegjes vandaan, genoeg kleding, luiers en voeding? En bovenal: hoe moesten de ziekenhuiskosten betaald worden als er complicaties zouden optreden tijdens de bevalling?
In het dorp verspreidde het nieuws zich als een lopend vuurtje. De reacties waren gemengd. Sommigen zagen het als een immense goddelijke zegen, maar anderen schudden bezorgd hun hoofd. Ze wisten hoe gevaarlijk een meerlingbevalling kon zijn voor een vrouw op het platteland.
