**Deel 2 – Het vervolg van het verhaal**
De volgende ochtend begon ik met iets eenvoudigs.
Ik controleerde de urenregistratie van Ioana.
Ik wist zelf niet precies waar ik naar op zoek was. Misschien wilde ik mezelf er alleen van overtuigen dat het incident met de wijn een eenmalige gemene streek was geweest.
Maar toen viel me iets vreemds op.
De afgelopen maanden stonden er voortdurend overuren geregistreerd.
En die waren betaald.
Ik wachtte tot Diana naar een afspraak voor het passen van haar trouwjurk was vertrokken en riep daarna Ioana bij me.
— Ik wil je iets vragen en ik wil dat je eerlijk antwoord geeft. Krijg jij het geld voor je overuren?
Ze keek me verbaasd aan.
— Welke overuren?
Ik liet haar de urenregistratie zien.
Haar gezicht veranderde onmiddellijk.
— Dat geld heb ik nooit gekregen.
— Nooit?
Ze schudde haar hoofd.
— Mevrouw Diana zei dat ik soms langer moest blijven omdat ik fouten maakte en die moest herstellen.
Ik voelde mijn maag samenknijpen.
— Welke fouten?
