Kijk, ze had zes dagen geleden een spoed-C-sectie,” vertelde ik hem, terwijl ik mijn gelijke tred hield met zijn lange stappen. “Ze hoort op strikte bedrust te zitten.”
De ambulancebroeder, een lange man met een donkere baard, keek niet op van zijn klembord terwijl we door de dubbele deuren duwden. “Haar huid is erg droog, meneer. Ze vertoont tekenen van extreme uitdroging.’
‘Ze heeft in uren geen water gehad,’ zei ik. “Het appartement was ijskoud toen ik terugkwam.”
De wielen van de brancard klikten snel tegen het linoleum. Maya trok haar deken omhoog naar haar kin, haar ogen half gesloten terwijl de heldere fluorescentielichten van de gang over haar heen gingen.
“We hebben haar medische grafiek nodig van de levering”, aldus de paramedicus. “Op dit moment richten we ons op het krijgen van haar vloeistoffen omhoog.”
Hij stuurde de brancard in een klein hokje achter een blauw gordijn. Een verpleegster stond al te wachten met een infuuspaal en een zak zoutoplossing.
