“De hitte was er helemaal af, Helen,” zei ik. “Waarom was de warmte eraf?”
“De oven moet een storing hebben gehad terwijl we naar buiten stapten,” zei Helen. “Chloe en ik doen alles wat we kunnen. We zullen naar je toe gaan op het moment dat we deze pillen hebben.”
“In welke apotheek ben je?” Ik vroeg het.
“Het is degene over op Grand Avenue, of misschien de vierentwintig uur in de buurt van de snelweg,” zei ze snel. “Het verband is hier verschrikkelijk, Daniel. We zien je snel.’
“Helen, ik heb het noodgeld van het dressoir nodig om de co-pay te betalen,” zei ik. “Het zit niet in de lade.”
“We moeten het hebben verplaatst voor bewaring”, zei ze. “We zullen erover praten als we daar aankomen.”
De lijn werd even stil voordat ze vroeg of Noah bij ons was.
‘Ja, hij is bij de verpleegster,’ zei ik.
‘Goed, houd hem warm,’ zei Helen, en toen ging de lijn dood.
