Jesse Klaver oogt zoals we hem hebben leren kennen. Ontspannen blik en een fris overhemd waarvan de mouwen zijn opgestroopt. In zijn werkkamer op het Binnenhof leunt hij achterover om herinneringen op te halen aan de Westrand, hij heeft zin in 'een ander praatje' tussen de campagnedrukte.
In deze Roosendaalse wijk kwam hij wasdom onder de vleugels van moeder, opa en oma. BN DeStem kent hij goed. ,,Toen opa overleed, stond in jullie krant een prachtige necrologie die recht deed aan zijn leven en inzet voor anderen. Zonder dat er een link naar mij werd gelegd, dat vond ik mooi.''
De dertigjarige Klaver is een publiek figuur geworden, hij koos daar zelf voor toen hij twee jaar geleden fractievoorzitter voor GroenLinks werd. Klaver beseft dat daarmee de belangstelling voor de persoon achter de partijleider is toegenomen. Hij gebruikt zijn verleden zelfs om stellingen te verduidelijken, hij maakt ze persoonlijk waarbij het zoeken is naar de juiste balans. Want zijn vrouw Jolein en hun twee zoons van 1 en 3 jaar blijven zoveel mogelijk buiten beeld. Ook het verhaal van zijn Marokkaanse vader blijft onbesproken. Die verliet het gezin kort na de geboorte van Jesse en dat is alles wat hij daarover vertelt.
De tweede naam van zijn volledige naam Jesse Feras Klaver gebruikt hij niet. Dat zijn jonge Nederlands-Indische moeder in de opvoeding werd bijgestaan door haar vader en moeder, weet heel Nederland inmiddels. We hebben ook gehoord hoe Klaver de Westrand gebruikt als het typische voorbeeld van een veranderende wijk, waar gezinnen plaats hebben gemaakt voor arbeidsmigranten die wonen tussen de oorspronkelijke bewoners, zoals zijn eigen oma. Het zorgt voor problemen met als gevolg dat bij de vorige verkiezingen in 'zijn' Westrand 20 procent op de PVV stemde. Het baart de lijsttrekker van GroenLinks zorgen.
