“Je hebt me gehoord.”
“Ik kwam even kijken hoe het met je gaat.”
“Nee. Je bent gekomen omdat je nieuwsgierig bent.”
Erics glimlach verdween.
‘Waarover?’
“Over de vraag of ik de weddenschap uiteindelijk verloren heb.”
Stilte.
Eric zag er ongemakkelijk uit.
“De weddenschap was een grap.”
Taylor stond op.
“Een grap?”
Je weet wat ik bedoel.
“Nee, dat doe ik niet.”
Eric verlaagde zijn stem.
“Taylor, iedereen vond het grappig.”
“Nee.”
“Je hebt gewonnen.”
Taylor staarde hem aan.
“Ik heb niets gewonnen.”
Eric fronste zijn wenkbrauwen.
“De zes maanden zijn bijna voorbij.”
Taylors gezicht werd uitdrukkingsloos.
“Dat gaat niet gebeuren.”
Eric knipperde met zijn ogen.
“Wat?”
“De weddenschap is voorbij.”
“Taylor—”
“Ik zei dat het voorbij is.”
Eric zette een stap naar voren.
“Je meent toch niet serieus dat je met haar getrouwd blijft?”
Taylors blik werd hard.
“Ik ben.”
“Voor hoe lang?”
Taylor aarzelde geen moment.
“Voor altijd.”
Eric lachte nerveus.
‘Ben je verliefd op haar?’
“Ja.”
Het werd stil in de kamer.
Toen verdween de glimlach van Eric.
“Je meent het.”
“Volledig.”
Eric keek richting de gang.
Weet zij het?
“Dat doet ze nu wel.”
Eric wreef over zijn voorhoofd.
“Dit is waanzinnig.”
“Nee.”
Taylors stem was kalm.
“Wat echt waanzinnig was, was de gedachte dat ik een prijskaartje aan iemands hart kon hangen.”
Eric keek hem aan.
“Je denkt niet helder na.”
Taylor kwam dichterbij.
“Ik heb nog nooit zo helder nagedacht in mijn leven.”
Erics gezichtsuitdrukking veranderde.
“Dan is er iets wat je niet weet.”
Taylor verstijfde.
“Wat?”
Eric aarzelde.
“Over Maya.”
Taylors maag trok samen.
“En hoe zit het met haar?”
Eric greep in zijn jas.
Hij haalde een opgevouwen document tevoorschijn.
“Ik vond dit na het gala.”
Taylor staarde ernaar.
“Wat is het?”
“Ik weet het niet.”
Eric gaf het over.
Taylor opende het document.
Zijn ogen dwaalden over de pagina.
Toen stopte het.
Het was een medisch rapport.
Maar de naam bovenaan was niet die van Maya.
Het was **Claire Bennett**.
Maya’s zus.
Taylor keek op.
“Waarom heb je dit?”
“Ik zei het toch. Ik heb het gevonden.”
“Waar?”
Eric aarzelde.
“Op Maya’s bureau.”
Taylors gezicht betrok.
‘Heb je haar spullen doorzocht?’
“Ik zocht iets anders.”
“Wat?”
Eric gaf geen antwoord.
Taylor kwam dichterbij.
“Waar was je naar op zoek?”
Eric slikte.
“Bewijs.”
“Bewijs van wat?”
“Dat het huwelijk niet was wat we dachten.”
Taylor bekeek het rapport nog eens.
Er waren medische termen die hij niet begreep.
Maar één zin trok zijn aandacht.
**Genetische familiegeschiedenis: ernstige hartaandoening.**
Hij staarde ernaar.
En dan nog een regel.
**Aanbevolen genetische screening voor eerstegraads familieleden.**
Taylors hart begon sneller te kloppen.
Hij keek naar Eric.
“Waarom zou Maya het medisch rapport van Claire hebben?”
“Ik weet het niet.”
Taylors stem werd zachter.
Waar is Claire?
Eric schudde zijn hoofd.
“Ik weet het niet.”
Taylor keek richting de gang.
Maya was boven.
Hij vouwde het papier op.
“Vertel haar niet dat ik dit heb.”
Eric fronste zijn wenkbrauwen.
“Waarom?”
“Omdat ik het haar zelf wil vragen.”
—
Die avond wachtte Taylor tot Maya naar beneden kwam.
Ze droeg een losse blauwe trui en had een kopje thee in haar hand.
Ze glimlachte toen ze hem zag.
“Je bent ongewoon stil.”
Taylor keek haar aan.
“Ik moet je iets vragen.”
Haar glimlach verdween.
“Wat?”
