Hij stond op.
“Je zus.”
Maya verstijfde.
“En hoe zit het met Claire?”
“Waarom had ze een hartrapport?”
Het kopje gleed een beetje uit Maya’s hand.
Taylor merkte het op.
Ze legde het neer.
“Waar heb je dat vandaan?”
“Het is dus echt.”
Maya sloot haar ogen.
“Taylor…”
“Zeg eens.”
Ze zag er bang uit.
Ik schaam me er niet voor.
Niet verdrietig.
Bang.
Waar is Claire?
Maya gaf geen antwoord.
“Waar is je zus?”
“Ze wil niet gevonden worden.”
“Waarom?”
“Omdat ze denkt dat iedereen beter af zou zijn zonder haar.”
Taylors gezichtsuitdrukking verstrakte.
“Wat betekent dat?”
Maya keek naar het raam.
“Claire kreeg de diagnose eerder dan ik.”
Taylor staarde haar aan.
“Hoe lang?”
“Vier jaar.”
“En ze is geopereerd?”
Maya knikte.
“Dat was de bedoeling.”
“Maar?”
“Ze is verdwenen.”
Taylors maag draaide zich om.
“Wat?”
“Ze verliet het ziekenhuis vóór de ingreep.”
“Waarom?”
“Omdat ze doodsbang was.”
“Jij ook?”
“Ik ben gebleven.”
Taylor begreep het langzaam maar zeker.
“Je hebt haar plaats ingenomen.”
Maya schudde haar hoofd.
“Nee.”
“U zei dat de diagnose bij u gesteld was.”
“Dat klopt.”
“Maar Claire had hem als eerste.”
“Ja.”
“Waarom zou je haar dan verbergen?”
“Omdat Claire niet wilde dat iemand naar haar op zoek zou gaan.”
Taylor staarde naar zijn vrouw.
“Er is meer.”
Maya’s stilte was zijn antwoord.
“Er is altijd meer.”
Ze ging zitten.
“Ik heb je nog niet alles verteld.”
Taylor zat tegenover haar.
“Zeg eens.”
Maya haalde diep adem.
“Drie jaar geleden verdween Claire na een ruzie met mij.”
“Wat voor soort argument?”
“Ze wilde opgeven.”
Taylors gezicht vertrok.
‘Wat moet ik opgeven?’
“Behandeling. Leven.”
Stilte.
‘Ik vond haar die nacht,’ vervolgde Maya. ‘Ze stond op een brug.’
Taylors gezichtsuitdrukking veranderde.
“Maya…”
“Ik heb haar tot rede gebracht.”
Haar stem trilde.
“Ze stemde ermee in om naar het ziekenhuis te gaan.”
“Maar ze rende weg.”
“Ja.”
‘En je bent haar gevolgd?’
“Nee.”
Maya schudde haar hoofd.
“Ik heb maandenlang naar haar gezocht.”
Heb je haar gevonden?
Maya keek hem recht in de ogen.
“Ja.”
Taylors hartslag versnelde.
“Waar?”
Maya fluisterde één woord.
“Chicago.”
Taylor staarde.
“En?”
“Ze liet me beloven dat ik het aan niemand zou vertellen.”
“Waarom?”
“Omdat ze haar naam had veranderd.”
“Waarom?”
Maya keek naar beneden.
“Omdat iemand naar haar op zoek was.”
Taylors instincten werden onmiddellijk scherper.
“WHO?”
Maya gaf geen antwoord.
“Maya.”
“Ik weet het niet.”
“Dat doe je.”
“Ik weet wat Claire me verteld heeft.”
‘Wat heeft ze je verteld?’
“Ze zei dat ze iets over onze vader had ontdekt.”
Taylor verstijfde.
“Je vader?”
“Hij stierf toen we nog kinderen waren.”
“Hoe?”
“Hartaanval.”
Taylor kneep zijn ogen samen.
‘En geloof je dat?’
