«Jouw dochter is mijn kleindochter niet,» zei mijn schoonmoeder, waardoor Sonya zonder taart achterbleef. Ik annuleerde het cadeau voor haar bijzondere verjaardag – en Andrei zag het allemaal gebeuren.

Galina Viktorovna schepte een stuk op voor Kirill en daarna voor Masha. Ze gaf het volgende stuk aan Olga en nog een aan Andrey. Sonya wachtte een paar seconden en liep toen naar het raam.
Ze nam haar bord mee.
Ze vierden de verjaardag van Olga, de zus van Andrey. Galina Viktorovna zou zelf over zes dagen zestig worden; het gesprek draaide de hele avond dan ook grotendeels om die mijlpaal: wie er zouden komen, de tafelschikking, de jurk die ze had gekocht en hoeveel mensen hun komst al hadden bevestigd.
Ik liep naar Sonya toe toen ik zag hoe ze met haar vinger langs de gouden rand van haar lege bord ging.