Deel 2 – Het vervolg van het verhaal
Andrei bleef roerloos in de hal staan.
Vanuit de woonkamer hoorde hij de stem van zijn moeder.
‘Je kunt zoveel klagen als je wilt wanneer hij thuiskomt. Hij zal toch altijd mij geloven.’
Ana antwoordde zacht:
‘Ik wil niet dat hij mij tegen jou gelooft, Maria. Ik wil alleen dat je ophoudt.’
‘Waarmee moet ik ophouden?’
‘Met de leugens. Met de beledigingen. Met de dingen die je doet wanneer Andrei niet thuis is.’
Maria lachte.
‘En wat ga je dan doen? Mij het huis uit zetten?’
‘Nee.’
‘Natuurlijk niet. Want zonder Andrei zou je niets hebben.’
Andrei voelde hoe zijn hand zich om zijn telefoon verkrampte.
Maar hij ging nog niet naar binnen.
Hij wilde horen hoe ver de vrouw die hem had opgevoed zou gaan.
‘Ik heb deze jongen grootgebracht,’ ging Maria verder. ‘Ik was er voor hem voordat jij verscheen. En als hij op een dag tussen ons tweeën moet kiezen, geloof me, dan weet ik heel goed voor wie hij zal kiezen.’
Ana zweeg.
‘Daarom heb je de oorbellen verstopt?’
Voor het eerst antwoordde Maria niet meteen.
‘Welke oorbellen?’
‘De oorbellen die Andrei me voor mijn verjaardag heeft gegeven.’
‘Je bent ze kwijtgeraakt.’
‘Nee. Jij hebt ze meegenomen.’
Maria barstte in lachen uit.
‘En wie zal jou geloven?’
Op dat moment liep Andrei de woonkamer binnen.
‘Ik.’
Maria draaide zich zo snel om dat ze de kop die ze in haar hand hield bijna liet vallen.
‘Andrei?!’
Ana verstijfde.
‘Wat… wat doe jij hier?’
Andrei legde zijn telefoon op tafel.
‘Ik ben thuisgekomen.’
Maria herstelde zich snel.
‘Mooi. Dan kun je je vrouw misschien uitleggen dat ze mij zojuist beschuldigt van het stelen van haar sieraden.’
‘Je hoeft me niets uit te leggen.’
Andrei haalde zijn laptop uit zijn tas.
‘Ik heb het gezien.’
Maria werd bleek.
‘Wat heb je gezien?’
‘Alles.’
Hij opende de laptop.
Eerst liet hij de opname van de fotocollage zien.
Op het scherm was te zien hoe Maria hem van de muur trok.
Daarna volgden de beledigingen in de keuken.
En vervolgens het moment waarop ze onze slaapkamer binnenging en de oorbellen meenam.
Ana keek met grote ogen naar de beelden.
Zelfs zij wist niet dat die scène was opgenomen.
Maria zei geen woord meer.
Andrei stopte de video.
‘Hoe lang doe je dit al?’
