Maria keek naar de collage.
Er stonden oude familiefoto’s van haar op.
Foto’s van onze bruiloft.
Foto’s van onze vakanties.
Alles door elkaar.
‘Ja,’ zei ze. ‘Zo hoort een gezin eruit te zien.’
Andrei kwam de woonkamer binnen en bleef staan.
‘Wat zijn jullie aan het doen?’
Maria antwoordde voordat ik iets kon zeggen:
‘We zijn met de muur bezig. Bemoei je er niet mee.’
Andrei begon te lachen.
Toen zag ik de beveiligingscamera in de hoek.
Hij hing er nog steeds.
Maar al maanden had niemand meer naar de beelden gekeken.
De camera was geïnstalleerd om ons te beschermen tegen mensen van buitenaf.
Maar uiteindelijk had hij ons de waarheid laten zien over wat er binnen ons eigen huis gebeurde.
En vooral had hij Andrei iets geleerd wat hij later steeds zei wanneer hij over die periode vertelde:
Soms hoef je niet te kiezen tussen je moeder en je vrouw. Je moet alleen de moed hebben om degene die fout zit te vertellen dat ze fout zit — hoe veel je ook van haar houdt.
