De strengere regels betekenen niet automatisch dat consumenten vanaf één specifieke dag nergens meer oudere verpakkingen zullen aantreffen. Bij Europese productregels is namelijk van belang wanneer een product op de markt is gebracht, daarnaast bestaan er overgangsbepalingen.
Daardoor kunnen verpakkingen die al volgens de eerdere regels op de markt waren gebracht nog enige tijd in de keten aanwezig blijven. Consumenten zullen de verandering dus waarschijnlijk geleidelijk merken.
Een praktisch probleem is dat consumenten aan een pizzadoos of broodzak doorgaans niet simpel kunnen zien welke chemische stoffen bij de productie zijn gebruikt. Er bestaat geen eenvoudige algemene consumentenmarkering waarmee iedere PFAS-vrije voedselverpakking onmiddellijk herkenbaar is.
Soms wordt een eenvoudige test met olie genoemd. Wanneer een druppel olie sterk wordt afgestoten en als een parel op het papier blijft liggen zou dat kunnen wijzen op een speciale vetwerende behandeling.
Zo’n thuistest bewijst echter niet dat er PFAS aanwezig zijn, ook PFAS-vrije materialen en coatings kunnen vet afstoten, maar het omgekeerde geldt eveneens. Een verpakking die sneller vet absorbeert is niet automatisch gegarandeerd volledig vrij van alle PFAS.
