“We waren om achtvijftien boven”, zei ik.
David nam een stap dichter bij de toonbank, zijn duim flikkerde de autosleutels tegen zijn handpalm met een kleine, metalen klik. “De verpleegster boven vertelde ons dat het transferpapierwerk klaar was. We volgden gewoon instructies om de kamerprijs te vermijden.”
Agent Harris keek niet op van de krant. Hij sprak in korte, neutrale, declaratieve zinnen. “De digitale handtekening op dit verzoek komt niet overeen met het standaard toelatingsprofiel. Het systeem heeft het gemarkeerd.’
‘Wie heeft het geïnitieerd?’ Ik vroeg het.
David schraapte zijn keel, zijn ogen scanden de lobby. “Het maakt niet uit wie het in gang heeft gezet, Claire. Het punt is dat we proberen een verzekeringsprobleem van vierendertigduizend dollar op te lossen voordat het erger wordt. "
“Onze premie wordt betaald tot en met november”, zei ik, terwijl ik naar hem opkeek. “Ik heb dinsdag het bankafschrift gezien.”
“De verklaring was verkeerd,” zei David, zijn vingers trillend tegen de sleutelhanger. “De transactie werd teruggedraaid. We hebben niet de dekking die je denkt te hebben.”
