Deel 5 – Wat er werkelijk overbleef
David verloor zijn positie als algemeen directeur nadat de raad van commissarissen het vertrouwen in zijn bestuur verloor.
Het bedrijf ging niet onmiddellijk failliet.
Onder toezicht van nieuwe bestuurders werd een herstelplan opgesteld. Onderdelen werden verkocht, schulden geherstructureerd en honderden medewerkers kregen uiteindelijk duidelijkheid over hun werk.
Catherine nam afstand van de dagelijkse besluiten.
Ze wilde niet dat een bedrijf met zoveel werknemers het slachtoffer werd van een persoonlijke strijd.
Richard vertrok als financieel directeur nadat zijn handelwijze intern was onderzocht.
Allison kreeg haar kind enkele maanden later.
De vader bleek Richard te zijn.
David verbrak de relatie.
Margaret bleef lang volhouden dat ze alleen het beste voor haar zoon had gewild.
Maar Patricia, die Catherine tijdens de scheiding zo vaak had vernederd, kwam haar moeder uiteindelijk tegen.
‘Je hebt twee kleindochters behandeld alsof ze er niet toe deden,’ zei ze.
Margaret zei niets.
Er viel ook weinig meer te zeggen.
In Zwitserland bouwden Catherine en de meisjes intussen een nieuw ritme op.
De eerste maanden waren niet eenvoudig.
Emma miste haar klasgenoten.
Sophie sprak weinig over haar vader, maar keek regelmatig of hij een bericht had gestuurd.
Catherine regelde dat de meisjes contact konden houden met hun vrienden in Nederland en onderzocht met hen hoe hun schoolleven verder moest.
Op een ochtend vroeg Emma tijdens het ontbijt:
‘Mama, zijn we nu rijk?’
Catherine keek verrast op.
‘Waarom vraag je dat?’
‘Omdat dit huis zo groot is. En omdat we met een vliegtuig kwamen.’
Sophie lachte.
‘Dat wist je toch al?’
Emma haalde haar schouders op.
‘Ik dacht dat het van opa was.’
Catherine zette haar kop thee neer.
‘We hebben meer geld dan veel andere mensen, ja.’
‘Waarom woonden we dan niet altijd hier?’
‘Omdat ik graag met jullie en papa een gewoon leven wilde hebben.’
Emma dacht na.
‘Maar dat hadden we toch niet echt?’
Catherine voelde die woorden dieper dan ze had verwacht.
Ze keek naar haar jongste dochter.
‘Nee, lieverd. Uiteindelijk niet.’
En ze besloot dat ze voortaan minder zou proberen de moeilijke delen van hun leven mooier te maken dan ze waren.
Drie maanden na de scheiding reisde David naar Zürich.
Hij had vooraf via Catherines advocaat om een bezoek gevraagd. De meisjes hadden ermee ingestemd hem kort te zien, op voorwaarde dat hun moeder erbij bleef.
Toen zijn taxi bij het huis arriveerde, stond Sophie al bij het hek.
