Maya staarde hem aan, haar borst ging op en neer in een ritmische, gecontroleerde ademhaling. Ze hebben een duidelijk gezicht, op zoek naar de zelfvoldane, afstandelijke playboy die ze maanden geleden hadden ontmoet. Ze vond alleen rauwe, intense verbranding.
‘Omdat ik je medelijden niet wilde, Taylor,’ antwoordde ze eerlijk, met een lichte, droevige glimlach in haar mondhoeken. ‘Iedereen in mijn leven had medelijden met me of verwachtte dat ik voor hen zou zorgen. Toen je me die eerste dag aan tafel aankeek, zag je geen ziek meisje. Je zag een uitdaging. En een tijdje gaf het me een gevoel van levendigheid, dat ik een normale persoon was met een toekomst, geen patiënt met een houdbaarheidsdatum.’
Taylor kneep haar hand steviger vast en drukte zijn voorhoofd zachtjes tegen de rand van het matras. Het gewicht van zijn vroegere arrogantie voelde als een verpletterende last. Hij besefte hoe dicht hij erbij was geweest om haar voorgoed te verliezen – niet alleen door haar ziekte, maar ook door zijn eigen emotionele blindheid. Zijn hele leven had hij succes afgemeten aan aandelenportefeuilles, bedrijfsovernames en maatschappelijke dominantie, volledig blind voor het feit dat de enige echte rijkdom die hij ooit zou bezitten, zich hier bevond, in deze steriele ziekenkamer
‘De dokters zeiden dat er een gespecialiseerd chirurgisch team in Johns Hopkins is,’ fluisterde Taylor, zijn stem kalmer werd terwijl de paniek begon te worden vervangen. ‘Een klinische studie voor lineaire hartreparatie. Het is experimenteel en duur, maar ik heb al met de directeuren gesproken. We nemen je morgenochtend op. We gaan dit oplossen, Maya. Samen.’
Maya keek op hem neer, haar ogen glinsterden van onuitgesproken tranen. Maandenlang had zich vooraf om het einde alleen onder ogen te zien, in de overtuiging dat liefde een luxe was die alleen was weggelegd voor gezonde mensen met een stabiel leven. Maar toen ze de stevige, onwrikbare greep van zijn hand voelde, begon de koude gevoelloosheid die zich rond haar hart had gegenereerd, weg te smelten.
