Deel 2
De jongen draaide zich naar het meisje op de eerste rij.
Hij heette Sem.
Iedereen op school kende hem.
Aanvoerder van het voetbalteam. Goede cijfers. Altijd omringd door vrienden. Het soort leerling dat door een gang kon lopen en van alle kanten begroet werd.
Sem hield de microfoon vast en keek het meisje recht aan.
“Wat was er precies grappig?”
Het meisje stopte onmiddellijk met lachen.
“Kom op, Sem. Het was maar een grapje.”
“Leg hem dan uit.”
Ze fronste.
“Wat?”
“De grap.”
Hij wees naar Lotte.
“Leg aan iedereen uit wat er zo grappig is aan haar gezicht.”
De zaal werd doodstil.
Het meisje keek om zich heen, waarschijnlijk hopend dat iemand haar zou helpen.
Niemand deed dat.
“Zo bedoelde ik het niet.”
“Hoe bedoelde je het dan?”
Ze werd rood.
Sem wachtte.
Geen geschreeuw.
Geen beledigingen.
Hij liet haar simpelweg zelf voelen hoe lelijk haar woorden hadden geklonken.
“Laat maar,” mompelde ze uiteindelijk.
Sem knikte.
“Precies.”
Toen draaide hij zich om naar mijn dochter.
Lotte stond nog steeds midden op het podium.
Haar hand bedekte haar geboortevlek.
Sem keek ernaar.
Toen zei hij zacht genoeg om vriendelijk te klinken, maar hard genoeg dat de microfoon het door de hele zaal droeg:
“Lotte, doe je hand omlaag.”
Ze bewoog niet.
“Alsjeblieft.”
Langzaam liet mijn dochter haar hand zakken.
Mijn keel trok dicht.
Sem keek haar recht aan.
“Je stond hier net voor honderden mensen iets te doen wat de helft van ons nooit zou durven.”
Lotte slikte.
“En je was geweldig.”
Ergens achter mij begon iemand te klappen.
Maar Sem hief zijn hand.
“Wacht.”
Het applaus stopte.
Hij keek opnieuw naar de zaal.
“Het is makkelijk om nu te klappen omdat iemand anders als eerste iets heeft gezegd.”
Daarna wees hij naar Lotte.
“Maar hoeveel mensen hier hebben haar ooit aangestaard?”
Niemand antwoordde.
“Hoeveel hebben gelachen toen iemand een opmerking over haar maakte?”
Een paar leerlingen keken naar hun schoenen.
“Hoeveel hebben iets gehoord en gewoon niets gezegd?”
De stilte werd ongemakkelijk.
Ik voelde tranen in mijn ogen.
Toen zei Sem: