Ik stond naast Malcolm op het podium en keek naar Julian.
Zijn gezicht was lijkbleek.
Camilla had inmiddels zoveel afstand van hem genomen dat het bijna komisch was.
Malcolm gaf mij de microfoon.
‘Dank u.’
Mijn stem klonk kalm door de balzaal.
‘Toen Northstar Holdings zes weken geleden begon met het onderzoeken van een mogelijke investering in Aurelia Systems, dacht ik dat we voornamelijk financiële problemen zouden aantreffen.’
Ik keek de zaal rond.
‘Hoge schulden. Slechte contracten. Een mislukte uitbreiding.’
Julian staarde me aan.
‘Maar tijdens het boekenonderzoek ontdekten we iets anders.’
De forensisch accountant naast Malcolm opende zijn dossier.
Julians gezicht veranderde opnieuw.
Hij wist precies wat erin stond.
‘Audrey,’ riep hij vanaf de vloer, ‘dit is niet het moment voor persoonlijke wraak.’
Ik keek hem aan.
‘Daar ben ik het volledig mee eens.’
Er ging een fluistering door de zaal.
‘Daarom gaat dit ook niet over ons huwelijk.’
Ik draaide me naar Malcolm.
Hij knikte.
Op het grote scherm achter ons verscheen een overzicht van betalingen.
Bedrijfsnamen.
Datums.
Factuurnummers.
Bedragen.
‘Tijdens onze controle,’ vervolgde ik, ‘werden verschillende betalingen gevonden aan externe leveranciers waarvan de werkzaamheden niet voldoende konden worden aangetoond.’
Julian schudde zijn hoofd.
‘Dat is complete onzin.’
De bedrijfsjurist stapte naar voren.
‘De raad van bestuur heeft de stukken beoordeeld.’
Nu hield Julian op met praten.
De accountant legde uit dat verschillende leveranciers opvallende overeenkomsten vertoonden.
Dezelfde postadressen.
Dezelfde contactgegevens.
Facturen die kort na goedkeuring door Julian waren betaald.
Het onderzoek moest nog formeel worden afgerond, dus ik beschuldigde hem nergens publiekelijk van.
Dat was niet mijn taak.
Maar één ding stond wel vast.
‘Met onmiddellijke ingang,’ zei Malcolm, ‘wordt de heer Julian Vance geschorst uit zijn functie als strategisch directeur, in afwachting van het volledige onderzoek.’
Er klonken geschrokken kreten.
Julian keek alsof hij me wilde aanvliegen.
‘Je hebt dit gepland.’
‘Nee,’ antwoordde ik.
‘Ik heb het laten onderzoeken.’
‘Omdat je wist van Camilla!’