Tweehonderd hoofden draaiden zich vrijwel tegelijkertijd naar haar.
Camilla’s gezicht werd vuurrood.
Ik hoefde niets te zeggen.
Julian had zojuist zelf bevestigd wat ze maandenlang voor mij hadden proberen te verbergen.
Camilla greep zijn arm.
‘Julian, hou je mond.’
Hij rukte zich los.
‘Waarom? Iedereen weet het toch al.’
Blijkbaar niet.
De stilte in de balzaal maakte dat pijnlijk duidelijk.
Camilla keek hem vol ongeloof aan.
Toen keek ze naar mij.
‘Audrey, wat hij en ik privé doen, heeft niets met het bedrijf te maken.’
‘Daar ben ik opnieuw met je eens.’
Ze leek verrast.
‘Dan—’
‘Tenzij bedrijfsgeld ervoor is gebruikt.’
Haar gezicht verstarde.
De accountant sloeg een pagina om.
Onder de onderzochte declaraties stonden luxe hotelovernachtingen, restaurants en reizen die als zakelijke uitgaven waren ingediend.
Camilla keek onmiddellijk naar Julian.
‘Je zei dat jij daarvoor betaalde.’
Daarmee werd de avond alleen maar erger voor hem.
Ik keek naar haar oorbellen.
Mijn oorbellen.
‘En aangezien we het toch over persoonlijke eigendommen hebben…’
Camilla raakte instinctief haar oren aan.
‘Die diamanten zijn van mij.’
Ze werd bleek.
‘Julian heeft ze me gegeven.’
‘Dat geloof ik.’
Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn.
‘Ik heb het aankoopbewijs, het certificaatnummer en foto’s.’
Julian siste:
‘Audrey, genoeg.’
Ik keek naar hem.
‘Daar ben ik het eindelijk mee eens.’
Ik gaf de microfoon terug aan Malcolm.
‘Het zakelijke gedeelte is afgehandeld.’
Toen liep ik van het podium.
Julian kwam onmiddellijk op me af.
‘Je hebt me vernederd.’
‘Nee.’
Ik pakte mijn tas.
‘Je hebt jezelf vernederd.’
‘Je hebt mijn carrière vernietigd!’
‘Als het onderzoek niets vindt, zal dat blijken.’
Hij zweeg.
Dat was veelzeggend.
‘En als het wel iets vindt,’ vervolgde ik, ‘heb ik ook dat niet veroorzaakt.’
Hij keek woedend naar me.
‘Sinds wanneer ben jij überhaupt Northstar?’
Ik glimlachte bijna.
Eindelijk stelde hij de vraag die hij jaren eerder had moeten stellen.
‘Sinds ik het bedrijf twaalf jaar geleden heb opgericht.’
‘Twaalf…?’
Hij staarde me aan.
‘Maar je zei dat je het vermogen van je moeder beheerde.’
‘Dat deed ik.’
‘Je hebt me voorgelogen.’
‘Nee. Jij hebt nooit verder gevraagd.’
Mijn moeder had mij geen enorme stapel geld nagelaten waarmee ik niets deed.
Ze had me een minderheidsbelang in haar investeringsmaatschappij, kapitaal en vooral kennis nagelaten.
Ik had dat gebruikt om Northstar op te bouwen.
Eerst klein.
