Hij gaf geen antwoord.
Ik liep weg.
De scheiding verliep niet snel en ook niet mooi.
Iulian probeerde vol te houden dat het geld voor ons beiden was geïnvesteerd.
Maar de documenten en overschrijvingen spraken voor zich, waardoor de financiële situatie afzonderlijk binnen de scheiding werd behandeld.
Sophie hield haar kind en regelde haar relatie met Iulian via haar eigen advocaat.
We werden geen vriendinnen.
Dat hoefde ook niet.
Bijna een jaar na dat eerste diner was de scheiding afgerond.
Ik bleef in mijn huis.
Op een zondag maakte ik voor mezelf eten en ging ik bij het raam zitten.
Lange tijd was ik bang geweest dat de stilte van een huis zonder Iulian me zou verpletteren.
Dat gebeurde niet.
Op tafel lag het Duitse leerboek dat ik twee jaar eerder had gekocht.
Destijds was ik Duits gaan leren omdat ik dichter bij de familie van mijn man wilde komen.
Ik sloot het boek en legde het in een la.
Ik hoefde niet langer te begrijpen wat ze over mij zeiden wanneer ze dachten dat ik hen niet kon horen.
Ik had genoeg gehoord.
