Ze gaf geen antwoord.
Hij probeerde het opnieuw:
Weet jij hoe je moet vechten?
Dit keer trok iets zijn aandacht. Bijna niets, maar genoeg voor Joaquim om het op te merken.
Hij ging een groot jachtmes halen, greep het bij het lemmet en strekte het handvat naar zich uit. Benedita nam het niet aan. Ze bekeek het met argwaan.
Toen legde Joachim zijn zwaard op de grond tussen hen in en deed een stap achteruit.
Hij legde uit dat hij haar geen pijn wilde doen of haar naar het platteland wilde sturen. Hij had een ander plan, maar hij had haar vertrouwen nodig, in ieder geval voor die nacht.
Toen vertelde ze hem haar verhaal. Tien jaar eerder had ze een enig kind gekregen, Vicente, een intelligente en dappere jongen. Op een dag, toen ze terug naar huis reden vanuit de stad, werden ze overvallen door bandieten. Vicente probeerde zijn vader te verdedigen en werd in zijn hart gestoken. Hij stierf in de armen van Joaquim.
Drie jaar later stierf Joaquims vrouw aan koorts. Hij bleef alleen achter met zijn landerijen, zijn verdriet en een schuld van twaalf reis aan de baron van Araújo, de machtigste man in de regio.
Als ik niet voor het einde van het jaar betaal, verlies ik het pand.
Het toernooi van de baron van Araújo.
Joaquim legde vervolgens de kans uit die alles kon veranderen. De baron had een dochter, Eduarda, van tweeëntwintig jaar oud. In tegenstelling tot de andere vrouwen in haar gemeenschap hield zij van paardrijden, jagen, vechten en gokken.
Elk jaar organiseerde hij een toernooi op het landgoed van zijn vader. Vechters uit de hele regio kwamen er samen om te strijden in boksen, worstelen en andere vechtsporten. De winnaar ontving 100 reis.
Dit bedrag zou voldoende zijn om Joaquims schuld af te lossen, het landgoed te herstellen en het voortbestaan ervan voor vele jaren te verzekeren.
Maar Joachim wist niet hoe hij moest vechten. Hij was oud, zwak en had pech.
Vervolgens vertrouwde hij Benedita toe wat hij in haar had gezien: geen nutteloze vrouw, maar een vechter. Een kracht die niemand had begrepen, omdat niemand haar ooit de kans had gegeven die te gebruiken.
Zijn aanbod was duidelijk: hij zou haar in het geheim trainen voor het toernooi. Als ze won, zouden ze de prijs delen. De helft zou voor haar zijn, 50 contos, genoeg om de postzegels te betalen en ergens anders opnieuw te beginnen.
Benedita vroeg wat er zou gebeuren als ze zou verliezen.
